Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

Είναι αυτές οι στιγμές...

...που κοιτάς έξω από το παράθυρο και βλέπεις το φεγγάρι. Τι σκεφτέσαι; Αυτό που θα ήθελες να ήταν πραγματικότητα, αυτό που σου λείπε.
Μα... Μα σου λείπουν τα χάδια του στα χέρια σου, οι αγκαλιές, τα πειράγματα, τα βλέμματα.
Κι είναι όλα αυτά τα παραπάνω που σε γεμίζουν υπέροχες μικρές ελπίδες που σε κάνουν να χαμογελάς μέσα στο μετρό...


Δέκα μάγισσες τα δάχτυλά σου, δυο φωτιές τα χείλη τα γλυκά σου....
Ακροβάτες του ονείρου, ποταμόπλοια του Νείλου

Του κορμιού σου την πιρόγα, μες στου έρωτα τη φλόγα,
μ' έμαθες να οδηγώ...

Το φιλί να μη σωπαίνει, κόμπους στο καημό να δένει,
όνειρα να κυνηγώ...

3 σχόλια:

  1. και όσο παιρνούν οι μέρες.. τόσο πιο πολύ σου λείπουν ;/

    όμορφο τραγούδι :)
    καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάποια στιγμή τους ξαναβλέπεις όμως! :)

      Καλό μήναααα!!!

      Διαγραφή
  2. Είναι αυτές οι στιγμές που τις νιώθεις τόσο δυνατά κι έχουν τόση δύναμη ώστε σε καταστρέφουν!
    καληνύχτα*

    ΑπάντησηΔιαγραφή