Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

Παίζουν τυφλόμυγα στο δρόμο τα παιδιά
κι είν' οι μορφές τους τρομαγμένα περιστέρια...
Μου έδειχνες το Σείριο μια βραδιά,
μα εγώ δεν είχα μάτια για άλλα αστέρια...

Τα χρόνια πέρασαν, περνάμε άλλη φάση
κι αν σε προσπέρασα δε σε έχω ξεπεράσει
όχι, δεν είναι η μοναξιά που με πειράζει
μόνο το βλέμμα ενός παιδιού που με κοιτάζει.


Πόσο σου μοιάζει, πόσο μου μοιάζει
Πόσο σου μοιάζει, πόσο μου μοιάζει.

Ποιον ξεναγείς απόψε στα άστρα του ουρανού σου
και με τα παραμύθια σου ποιον ξεγελάς
αυτά που τώρα τα θυμάσαι και γελάς
σου κλέβαν κάποτε τον ύπνο και το νου σου.

Τα χρόνια πέρασαν, περνάμε άλλη φάση
κι αν σε προσπέρασα δε σε έχω ξεπεράσει
όχι, δεν είναι η μοναξιά που με πειράζει
μόνο το βλέμμα ενός παιδιού που με κοιτάζει.

Πόσο σου μοιάζει, πόσο μου μοιάζει
Πόσο σου μοιάζει, πόσο μου μοιάζει...


8 σχόλια:

  1. Πολύ όμορφο τραγουδάκι !! Μου είσαι στεναχωρεμένο? Πάρε μια αγκαλίτσα και ένα φιλάκι **

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Αλλιώτικο και απ'αλλού φερμένο: Είναι πολύ γλυκό τραγούδι! Καλώς βρεθήκαμε :)

    Lyriel μου, ευχαριστώ κοριτσάκι μου.. Φιλάκι κι αγκαλίτσα κι από εμένα ♥

    @Teardrops: Ναι, είναι το άτιμο... Δεν μοιάζει με τον κλασσικό Παπακωνσταντίνου, είναι τόσο διαφορετικό κι όμως τόσο συγκινητικό..!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ωραιοι στιχοι!!!!

    καλη βδομαδα Αναστασια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλησπέρα & καλώς σε βρήκα!! Πολύ ωραίο τραγούδι & οι στίχοι του τι να πω??...
    "Μου έδειχνες το Σείριο μια βραδιά,
    μα εγώ δεν είχα μάτια για άλλα αστέρια..."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέρα!! Συμφωνώ, οι στίχοι είναι το κάτι άλλο! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή